Fashion Reportage Stories Tekst

Drag queens Demi Blanch en Zelda Von Trapp: ‘Shockeren is fijn, maar blijf classy’

Drag queens Demi Blanch en Zelda Von Trapp: 'Shockeren is fijn, maar blijf classy'

Wat weet jij van travestieten, of beter: drag queens?  Hoe gaat het eraan toe in de scene in Antwerpen? Duik de avond in met reporter Indu: zij ging naar een travestietenverkiezing in Antwerpen en sprak er met Demi Blanch en Zelda Von Trapp. En wees gerust, deze keer zal je niet snel overdressed zijn.

Antwerpen, zondagavond. Vanavond staat er een travestietenverkiezing op de agenda. In alle haast probeer ik me een beetje op te maken voor de avond. Normaal kies ik eerder voor subtiele make-up, maar nu twijfel ik toch of ik voor deze ene keer niet die veel te glitterende blush zou aanbrengen. ‘Het mag wel voor vanavond. Ik zal er zeker niet met de aandacht gaan lopen’, denk ik bij mezelf. Eenmaal aangekomen is al het volk helemaal achteraan verzameld. Of juist helemaal vooraan – het is maar hoe je het bekijkt – need daar staat het podium.

Hyperlinks bevindt zich de dj sales space met niemand minder dan Dimitri Vantomme die je eerder zal kennen als het vroegere Jim TV-gezicht. Al meer dan tien jaar is hij een vaste waarde voor de karaokebar Bonaparte en zorgt hij er voor ambiance tijdens de weekends. Rechts van het podium zijn voorlopig nog drie lege tafeltjes voorzien en een lange zetel. Het ziet er allemaal heel onaangeraakt uit. Het publiek weet niet goed wanneer de verkiezing precies zal beginnen.

De rechtvaardige rechters van de avond, ofwel de jury.

Torenhoge hakken
Nu bijna iedereen op hoge stelten paradeert door de zaal, voel ik me met mijn lengte van een meter 50 nog meer als een guppyvisje. En die torenhoge hakken zijn niet de enige duizelingwekkende gadgets van de avond. De hoge pruiken doen terugdenken aan het Jersey Shore tijdperk. De make-up dateert nog van vroegere tijden, ergens in de jaren negentig toen het een ding was om je lippen te omlijnen. Tegenwoordig is dat weer helemaal aanvaard. Maar het zijn vooral de outfits die je van je sokken omverblazen en je met je zwarte outfit zo saai laten voelen. Felle kleuren, oogverblindende glitter en glammeris het minste wat je kan zeggen over de outfits.

Op de bovenverdieping zijn de finalisten zich aan het opmaken. Daar doet Demi Blanch nog de laatste of entirety om haar make-up helemaal on level te krijgen. Demi (ofwel Michael Akomaning zoals hij in het dagelijkse leven heet) begon drie jaar geleden als drag in het dragcafé Que Pasa toen een vriend van haar vroeg om er mee te doen aan een dragoptreden. Sindsdien kreeg ze de smaak te pakken en bleef het niet bij dat ene optreden. Demi wilde er een pastime van maken die zo nu en dan ook nog eens wat opbrengt met de boekingen die ze ervoor krijgt.

Hoeveel de die precies opbrengen, wil Demi niet kwijt. ‘Over money dor praot ik nie veel over, maar ik zal ‘t zo zeggen: niet alle boekingen zijn betalend. Het is wel een kans om te netwerken en om naambekendheid te krijgen.’ Over naambekendheid gesproken: Demi wordt vandaag geassisteerd door de drag queen Zelda Von Trapp, die onder meer bekend is als de ster in de videoclip van Vive La Fête voor het nummer You Can Sleep In My Mattress. Ook danste ze samen met Demi Blanch voor het evenement van H&M en Moschino start november. Vandaag is hij gewoon Peter en helpt hij haar tussen de optredens door van outfit te veranderen.

Physique’s zijn heel goed om mee op te treden, bam! Our bodies and boots!

Physique’s & boots
Ik praat met beide over hun pastime tussen de make-up, kostuums en fotosessies van de outfits door. Het is opvallend dat de drags of travestieten allemaal met heel gewaagde outfits optreden. Physique’s zijn blijkbaar een onmisbaar merchandise voor iedere drag queen waardoor ze al snel als een lustobject ogen. Zowel Zelda als Demi beaamt dat obsceniteit bij het drag zijn hoort.

Demi: ‘Ik houd van obsceen in de zin van dat ik af en toe wel eens wil choqueren maar ik wel zeker niet tegen het vulgaire aanleunen. Het moet altijd nog classy blijven. Wat ik wel belangrijk vind, is bijvoorbeeld dat je als drag extra paddings toevoegt aan je outfits (moussevulling die vaak van sponsmaterialen zijn om de vrouwelijkere vormen meer in de kijker te zetten, red.). Het is niet dat ik constant naakt wil laten zien, maar ik vind body’s gewoon heel belangrijk. Physique’s zijn heel goed om mee op te treden, bam! Our bodies and boots!

Lustobject
Ook Zelda ontkent niet dat er veel naakt hoort bij drags. ‘Een drag laat veel naakt zien. Ik vind dat zalig, vooral als je kijkt naar Trinity The Tuck of Violet Chachki, wanneer de illusie echt volledig is en als ze echt hun hele lichaam hebben gemodificeerd. I love that! They’re actually dedicated to their artwork.’ Volgens Demi kan wat naakt geen kwaad omdat je een andere personage aanneemt. Je bent als drag trouwens een uitvergrote versie van een vrouw. Daarom de overdaad aan grote oogmake-up, en de lippen overtekenen. Voorbeelden van hoe een vrouw echt is, volgens Demi.

Zelda meent niet dat een drag de vrouw als een lustobject en cliché vertoont. Zij ziet het eerder als het afbeelden van een supervrouw. ‘Ik weet waar vrouwen voor staan en dat het amazing is, maar ik kies er gewoon voor om deze vrouw te belichten. Ik heb vrouwen heel graag, daarom wil ik zeker niet discriminerend overkomen. Het is in mijn ogen juist een ode aan vrouwen. It’s a celebration of womenhood.’

Only a phrase
Tijdens de babbel vallen zowel de time period travestiet als drag queen. Volgens Demi en Zelda is het verschil tussen drag queen en travestiet relatief. Demi: ‘Bij travestieten is het meer artiestgebonden’, meent Demi. Zelda: ‘Drag is het Engelse woord voor travestiet; mannen die zich als vrouw verkleden. Sommigen verstaan onder travestiet je verkleden als een simpelere vrouw qua stijl. En als je je als drag verkleedt, is dat een meer extravagante versie. Enfin, dat is hoe ik het zie. Want er zijn ook travestieten die met pluimen tot het plafond rondlopen. But it’s only a phrase.’

Het lijkt erop dat beide queens het eens zijn dat er een vaag verschil is in travestiet en drag zijn. En dan zijn er ook nog de andere verschillen in opvatting naast die van esthetiek. Wat je in België vooral hebt, zijn showgroepen. En die zijn niet echt drag, maar eerder travestiet. Zij leggen de nadruk meer op pluimen en pailletten volgens Demi. Heel veel travestieten imiteren zangeressen. Terwijl drags meer een eigen personalia willen creëren waarbij je je eigen seems to be en imago bedenkt. Dat leerde Demi onder andere op wedstrijden. Demi: ‘Wedstrijden zijn goed om veel bij te leren maar tot een bepaald niveau. Op een gegeven moment is het ook niet meer fijn om altijd bekritiseerd te worden over je stijl en je manier van drag zijn.’

In België is de drag scene klein, zelfs quasi niet-bestaande. Toch is travestiet ook hier een begrip, maar klinkt het vergeleken met drag redelijk oubollig. De meeste travestieten lijken ook arduous op elkaar. ‘Ja, ze denken daarin nog veel in hokjes. Wat een beetje spijtig is, maar ik hoop dat we stilaan daarin ook wat opener kunnen worden.’

It’s a celebration of womenhood.

Mainstreamstijl
Die mentaliteit komt grotendeels doordat de meeste drags hier clean zijn. Volgens Zelda gaat het grotendeels om blanke mannen die homoseksueel zijn of een andere geaardheid hebben. Het zijn vooral mannen uit de middenklasse met een inkomen need drag zijn is een dure interest. Meestal werken ze in de zorgsector of in de verkoop. En dan zijn er nog de mannen die voor een vliegmaatschappij als hostess of steward werken. Als ze geen job hebben, halen ze hun inkomen grotendeels als escorte om de draghobby te bekostigen. Qua leeftijd heb je oude en jongere. Maar het zijn vooral de travestieten die zeggen wat voor stijl een travestiet moet hebben volgens Demi en Zelda.

Demi: ‘Wereldwijd is dat niet het geval maar hier in België zijn er bepaalde standaard looks of een mainstream stijl die je moet volgen. Je moet bijvoorbeeld een groot hoofdstuk hebben, dus echt heel klassiek je haar in een hoge bolvorm maken. Het is spijtig als dat niet je ding is, je daardoor niet dezelfde kansen krijgt en minder als drag of travestiet wordt gezien.’ Demi ondervond dit vooral in haar beginfase als drag. ‘Ik was sowieso al niet echt te vinden voor heel veel pluimen en pailletten. Ik heb gemerkt dat dat meestal wel een vereiste is hier. Waar ik vooral belang aan hecht, is de eigenheid die je uitstraalt als drag. En dat je vooral jezelf blijft in plaats van jezelf te veranderen om in iemand anders zijn hokje te passen.’

Engagement
Demi probeert daarin beginnende drag queens en drags van andere afkomst een hart onder de riem te steken. Ze mogen ook hun frustraties laten horen als een blanke drag geboekt wordt en er wel voor betaald wordt en de niet-blanke er niet voor betaald wordt.

Ook Zelda merkt dit op en kwam met haar vijf jaar ervaring al vaak met gelijkaardige situaties in aanraking. Als hoofd van de Drag Queens United Belgium engageert ze zich ook voor beginnende drags. Met dit initiatief organiseert ze bijvoorbeeld workshops over ideas en tips voor goede pruiken, make-up en kostuums. Maar door het Zwarte Pietendebat van dit jaar liepen haar frustraties wel heel hoog op. Veel drag queens, of ze nu beginnend zijn of al een tijdje meegaan, zijn professional Zwarte Piet. Ze beelden die uit en posten boodschappen op Fb als ‘als je niet voor Zwarte Piet bent, bol het dan af uit ons land’. Zelda gebruikte het platform van Drag Queens United Belgium als medium om haar standpunt hierover te verduidelijken, maar kreeg weinig tot geen steun van haar drag queen–collega’s.

Zelda: ‘Het grote deel van de drag-gemeenschap is daarin heel bekrompen en racistisch zelfs. Daarom dat ik mij uit die rol van hoofd ga onttrekken en doorgeven aan iemand anders. Dus mijn engagement in de drag scene eindigt daar.’

Kunstvorm
Toch valt het aantal niet-blanke drag queens op. Demi: ‘Ik denk dat we alle gekleurde travestieten en drags van hier op een hand kunnen tellen, verspreid over België. Dat heeft te maken met het feit dat ze niet dezelfde kansen krijgen als blanke travestieten.’ Demi spreekt uit eigen ervaring als ze vertelt dat er veel vooroordelen zijn onder de drags. Zoals: niet-blanke drags komen altijd te laat of zijn te luidruchtig.

Of je nu een witte of een gekleurde drag bent, een ding is duidelijk.  Een drag queen zijn, is een kunstvorm als geen ander. Een vorm van vrijheid. Demi: ‘Als ik mijn alter ego van Demi Blanch ben, durf ik soms meer dan ikzelf als Michael. Demi Blanch is niet per se luidruchtig maar wel meer aanwezig. Dan socialize ik makkelijker. Voor mij is dat ook een soort van uitlaatklep. Ik kan daardoor een deel van mijn karakter naar voor kan laten komen dat ik anders in het dagelijkse leven niet altijd zou willen of kunnen tonen.’ Ook al zijn ze in de minderheid, toch heerst er heel wat rivaliteit in dit wereldje. Demi: ‘Het is belangrijk dat we daar tegen vechten. We moeten hen laten zien dat we ook een plaatsje verdienen in de drag scene. We verdienen die prijzen even goed en we verdienen het zeker ook om plezier te hebben.’

 

Tekst & foto: © Indu Gorris